Vita odorifera

Gelanceerd in: 2012

Parfumeur: Jérome Epinette

Hij is tevens de neus achter een aantal andere geuren van Atelier Cologne (Vetiver Fatal, Oolang Infini, Trefle Pur, Bois Blonds en Rose Anonyme). Hij heeft ook een aantal speciale geuren gemaakt voor een tienjarig bestaan van Luckyscent (www.luckyscent.com).

Mistral Patchouli Noten:
Grapefruit, Zwarte Peper, Steranijs, Iris, Wierook, Geranium, fractie van Patchouli, Benzoëhars, Vetiver

Bij “fractie van patchouli” wordt er bedoelt, dat patchouli olie door een speciale proces wordt verkregen waarbij het mogelijk is om het van de ongewenste geurnuancen vrij te maken.

Het verhaal:

“Just as they could not stop the winds from blowing, nor could they stay apart any longer. They left everything behind, but they were together, fearless and free. They laughed in the sea salt air and shared a final moment on land before setting sail under the luminous blue sky…”

Vrijheid zonder angsten en de mysterieuze kracht, die twee uitersten onlosmakelijk met elkaar verbindt om ze vervolgend richting de zee sturen, de avontuurlijke vaartocht tegemoet. Het moment deed me denken aan de film “Interview with the Vampire: the Vampire Chronicles”, wanneer Louis en Claudia de schip op gaan om in de Oude Wereld verlossing te kunnen vinden van de eeuwige eenzaamheid.

En dat herken ik terug in de geur zelf in vorm van de vereniging van de contrasten en de zoektocht naar iets wat ontbreekt. Ook de geur van de vochtige zeelucht en het natte hout kan ik terugvinden in de aura van Mistral Patchouli. Samen met het gevoel van de zoute smaak van zeedruppels

Het verhaal van Mistral Patchouli vindt plaats op een schip wat een avontuurlijke zeetocht maakt. De roze stralen van een peperig grapefruit ontmoeten daar de ziltige dieptes van de blauwe vetiver. De twee contrasten die met elkaar verbonden zijn door de paarse nevel van iris en de warme gloed van steranijs. Maar wacht eens even. Waar is de patchouli? De geur valt juist op door de afwezigheid van het hoofdingrediënt. Een beetje geduld… Patchouli is eigenlijk overal aanwezig, maar zo verspreidt, dat het niet meer te herkennen is. Samen met de geranium zorgt het voor de muntachtige “bite” in de top. En in het hart versterkt het de gouden gloed samen met steranijs en benzoëhars. En in de basis zorgt het voor een volle houtige noot met een ziltig accent.

Net als de andere geuren van Atelier Cologne bezit Mistral Patchouli een frisse en een transparante cologne karakter. Perfect voor de liefhebbers van de transparante ziltige houtnoten. Doet me een beetje denken aan de lichte versie van Terre d’Hermès. Het kan een interessante Patchouligeur zijn voor diegenen, die niet van Patchouli houden. In deze geur is de patchoulinoot helemaal verschoond van haar “flower power” imago met de muffige motballen accenten en de nuancen van natte aarde. Ook de liefhebbers van grapefruit of vetiver zou ik deze geur aanraden. Op mijn huid geeft het een lichte aura en blijft niet te lang aanwezig (3-4 uur). Wel een leuke geur voor iemand, die naar een frisse, niet al te opvallende geur zoekt voor op kantoor, maar anders, dan de gebruikelijke citruscolognes.

Om kennis te maken met deze geur heb ik een sample opgehaald bij Skins Cosmetics in Amsterdam.

De kruidige theethema met gember en oosterse accenten, die ik vorige week bij Tea for Two had beschreven, krijgt nu het vervolg bij Five o’clock au gingembre van Serge Lutens. Deze twee geuren delen een aantal gezamenlijke aspecten, maar verschillen ook van elkaar als dag en nacht. Of anders gezegd –Tea for Two is een high-tea in het midden van de zomerse dag en Five o’clock meer voor op de avond. Vanaf 17:00, zoals de naam al suggereert.

Five o’clock au gingembre van Serge Lutens

Gelanceerd: 2008

Neus: Christopher Sheldrake (met Serge Lutens)

Geurenfamilie: houtig (hoewel de houtthema duidelijke kenmerken van oosterse en gourmand geuren toont en ook tussen deze twee families balanceert).

Geurnoten: Bergamot, Thee, Gekonfijte Gember, Honing, Cacaobonen, Vanille, Gemberkoek, Patchouli, Peper (ook Vetiver kom ik bij de beschrijvingen van deze geur tegen).

Five o’clock au Gingembre neemt ons mee naar Engeland, het land van de vaste tradities met de verplichte theeceremonie om vijf uur. Het beeld van een een kopje verfrissende Earl Grey in een porselein kopje met een plakje gemberkoek erbij geeft ons het idee achter deze geur. En om het beeld compleet te maken denk aan het paleis van Buckingham, zilveren bestek, verplichte suikertangetjes en de witte handschoenen.

Maar als ik aan de geur zelf ruik, dan komt het bij mij vrij oriëntaals over. Eigenlijk een beetje dezelfde beelden van de oosterse paleizen als in Tea for Two. Alleen waar Olivia Giacobetti de transparante waterverf gebruikte, zet Christopher Sheldrake de olieverf in. De geur is voller, minder transparant en intenser.

Een flinke dosis van Bergamot en Thee zorgen ervoor, dat de geur alsnog fris aanvoelt ondanks de duidelijk oosters karakter en de overvloed van lekkernijen. Kruidige gemberkoek, honing, gekonfijte gemberstukjes, heerlijke melkchocolade en een beetje jam. Toch alles met mate, zodat de geur niet plakkerig aanvoelt. En in de basis ruik ik een duidelijke houtnoot wat me het meest aan cederhout doet denken. Ik weet niet of gekonfijte cederhoutblokjes lekker zou smaken. Maar als ze in de geuren van Serge Lutens worden geserveerd, dan lust ik ze zonder twijfel.

En als we Five o’clock als een middelpunt nemen om de wereld van Serge Lutens beter te leren kennen, dan liggen de volgende richtingen voor ons open:

Voor meer hout en bedwelmende oosterse bloemen – Cèdre
Voor meer kruiden en specerijen – Arabie
Voor de liefhebbers van de pure chocolade zonder melk – Borneo 1834
En voor meer gourmand ervaring – Jeux de Peau

Na het testen van Eau Blnche van Brecourt kreeg ik veel trek in theegeuren. En misschien komt het omdat deze frisse geuren toch een beetje bij de lente horen. Vandaag vertel ik over mijn lievelingstheegeur Tea for Two.

Tea for Two van L’Artisan Parfumeur

Gelanceerd in: 2000

Neus: Olivia Giacobetti

Geurnoten: Bergamot, Gerookte thee, Kaneel, Gember, Anijs, Honing, Vanille (ook de noten van Neroli, Guaïachout en Tabak kom ik tegen in de beschrijvingen van deze geur).

Geurenfamilie: Oosters houtig (wel een frisse variant ervan), kan ook worden ingedeeld in een “denkbeeldige” familie van theegeuren.

Bij de oosterse geuren denk ik vooral aan de zware zoete parfums met een krachtige aura. Maar Tea for Two voelt vrij fris en luchtig aan. Het is een mooie theemelange bestaande uit de kruiden en melkachtige smaak van Chai, lichte rokerige zweem van Lapsang Souchong en veel frisse Bergamot van Earl Grey. Het wordt geserveerd met een plakje verse gember, een schijfje citroen en een klein lepeltje honing.

In de maand april moet ik altijd aan deze geur denken. Het lijkt een warme lentewind. Nog wel een beetje koel om een verfrissing te bieden, maar al warm genoeg om de blote huid geen kippenvel te geven. De comfortzone temperatuur zou ik zeggen. Het vormt ook een mooie balans tussen al zijn aspecten – een beetje honing voor de smaak, een lichte zweem van rook, een snuifje kruiden, een schijfje citrus. Van alles een beetje en niets overheerst, net als in een goed samengesteld gerecht. Het schildert de kleurrijke realiteit van de Oosterse paleizen met de lichte aquarelverf waaraan de liefhebbers van Olivia Giacobetti haar persoonlijke stijl kunnen herkennen.

Het draait niet alleen om thee bij Tea for Two. Ook als je van een tabaksnoot houdt kan Tea for Two heel interessant voor je zijn. Hoewel het niet echt wordt genoemd tussen de geurnoten, maar de illusie van tabak zit wel in deze geur verborgen.

Tea for Two is geschikt voor dames en heren. De aura van Tea for Two is licht, luchtig en fris met pittige nuancen. Het blijft enkele uren op mijn huid aanwezig. Op de kleding soms tot de volgende dag.

Helaas heeft L’Artisan Parfumeur vorig jaar besloten om deze geur uit het assortiment te halen. Dus, liefhebbers van theegeuren, wees er snel bij.

Geurenfamilie
Citrus bloemig muskusachtig (een frisse citrusgeur met de bloemige ondertonen verlengt door de sluier van witte musk).

Geurpiramide
Topnoten: Bergamot, Citroen, Mandarijn
Hartnoten: Jasmijn, Theeblaadjes, Gember
Basisnoten: Cederhout, Muskus

Inspiratie achter de geur
Kinderherinneringen van Emilie Bouge over de geur van schone was, het briesje van Amalfikust gevuld met zeegeur en aroma van citrusvruchten. Als een klein meisje ging ze een dagje naar Capri waar ze van een heerlijke geur van bloeiende jasmijn kon genieten bij Marina Grande.

Mijn eigen waarnemingen

Eau Blanche is een zachte cologne met een uitgesproken frisse citrusnoten en een warme lichtzoete theeakkoord met een kruidig accent van gember. Een mooie geur voor de warme dagen. Het doet me denken aan de ochtend wanneer de zon nog niet op volle kracht is en een licht briesje nog koel op de huid aanvoelt. Een warm kopje gemberthee met citroen past dan precies bij zo’n moment.

Eau Blanche nodigt uit voor een high-tea moment. Dresscode is wit en luchtig. Je krijgt een kopje gemberthee geserveerd in de tuin waar de bloemen nog net aan het ontwaken zijn na hun nachtrust en niet vol in bloei staan. Daarbij een stukje citroentaart met een schutje luchtig opgeklopte room. De stemming is luchtig en onbezorgd.

De geur blijft lineair (verandert weinig met de tijd). Aan het eind voelt het nog zachter en iets “vochtiger” aan. Mijn huid versterkt de zoete noten van Eau Blanche en op gegeven moment kan ik een hint van kersenjam waarnemen. Net als andere cologneachtige geuren vervliegt Eau Blanche snel van mijn huid. Het blifjt wel langer op de kleding. Uit de recensies van anderen begrijp ik, dat de meeste mensen het als fris, sappig en vrij natuurlijk ervaren. Op een paar recensies na waar het een beetje als zepig wordt ervaren met niet echt spectaculaire en te scherpe citrusakkoord. Het blijft belangrijk om de geuren op eigen huid te testen. Deze geur is bedoelt voor dames, maar door zijn neutraal karakter kan ook prima bij de heren passen.

Eau Blanche doet me denken aan een ongecompliceerde versie van Tea for Two van L’Artisan. Het zou ook een frissere en luchtige versie zijn van de krachtige zoete gemberthee van Five o’clock au gingembre van Serge Lutens. Liefhebbers van groene thee kunnen deze geur vergelijken met de allereerste theegeur Eau Parfumée au thé vert van Bvlgari (bij dit merk kan je ook een versie voor de rode en de witte thee vinden). En wie voorkeur geeft voor meer frisheid met rokerige accenten kan kiezen voor Hyperessence Matale van Parfumerie Generale.

Lees meer over Brecourt Paris concept - http://aromax.nl/blog/?p=608

Foto is gemaakt bij Parfumaria 

Brecourt is een nieuw niche parfummerk opgezet in 2010 door twee zussen, die de jarenlange parfumtradities van hum familie wouden doorzetten. Emilie Bouge en haar zus Marie-Eugénie Bouge zijn beiden gediplomeerde parfumeurs afgestudeerd van de beroemde Franse parfumschool ISIPCA. Emilie Bouge is een parfumeur bij de Frans bedrijf Charabot in Grasse. Een paar van haar creaties zijn bijvoorbeeld Little Kiss Cherry for Her van Salvador Dali uit 2009, Orientalissime van Esteban uit 2008 en Par Amour Toujours van Clarins uit 2005. Ze is de neus achter de geuren van Brecourt. Marie-Eugénie Bouge heeft de plaats van de creatieve directeur genomen. De geuren zijn gecreëerd in samenwerking met Charabot masterparfumeur Jean-Marie Santantoni, tevens de neus achter de geuren zoals Ralph Lauren, Rykiel Homme, Flora Veil van Grossmith etc.

Over Emilie Bouge is het bekend, dat ze een stadsmens is, wie van het sporten houdt en naar rockmuziek luistert. Tegelijkertijd is ze ook een liefhebber van de natuur, zelfreflectie en Engelse literatuur. Ze is dol op snoepjes. Misschien daarom noemt ze suiker onder haar favoriete parfumnoten naast hout en specerijen. En ze heeft een voorliefde voor de oriëntaalse geuren.

Haar parfums zijn de speciale momenten, de rijke belevenissen uitgedrukt in vorm van de moderne geuren. Het zijn de welriekende emoties, die voor verbinding zorgen tussen de geur zelf, het persoon en het context. Volgens Emilie is het de geur, wat onze zintuiglijke geheugen stimuleert en de totale belevenis opnieuw laat herleven. Ze heeft deze herinneringen over de plaatsen, de situaties en de speciale momenten in de flesjes gestopt.

Voor de flacons hebben de zusjes gekozen voor een simpel strak design. Een vierkant flesje van een ondoorzichtig zwart glas en een witte etiquette.

Er zijn op dit moment 11 geuren binnen de Brecourt collectie: Agaressence, Ambre Noir, Avenue Montagne, Contre Pouvoir, Eau Blanche, Eau Libre, Eau Trouble, Esprit Mondain, Haram, L’Amoureuse, Mauvais Garçon. Plus de limited edition Rosa Gallica Brecourt.

Zelf heb ik deze geuren ontdekt bij Parfumaria, de ware tempel voor de bijzondere niche merken. Op haar website is het ook mogelijk om deze geuren te bestellen. De prijs is €69 voor 50 ml of €98 voor 100 ml. Het is ook mogelijk om daar de samples te bestellen. De samples zijn ook verkrijgbaar via Brecourt zelf. De eerste drie zijn gratis en voor de rest betaal je één euro per sample. Voor een tientje kan je kennis maken met de hele collectie.

Mijn interesse voor Brecourt ontstond door de positieve commentaren over de geuren van dit merk. Toen ik over mijn nieuwe ontdekkingen van het jaar 2012 schreef, vroeg ik nog of er nog merken of geuren zijn, die ik zou moeten ruiken. Suzanne had me Brecourt aangeraden. De samples zijn binnen, dus, de geurenreis kan beginnen…

De vraag of een bepaalde soort bloemen wel of niet ruikt vind ik altijd boeiend. Neem bijvoorbeeld de sneeuwklokjes. Ruiken ze? Of niet? Ik wist het nog niet. En eigenlijk heb ik nog niet gehoord of gelezen over de geur van deze kleine witte bloemen.

Een vriendin van mij had mij ooit verteld over de sneeuwklokjesgeur. Ze wist er ook helemaal niets van tot ze bij toeval aan een levend bloem had geroken. Geïnspireerd door haar verhaal ging ik op zoek naar de bloeiende sneeuwklokjes. Maar helaas, de bloemen die ik tegen kwam waren helemaal geurloos.

Ooit wandelde ik bij Hortus Botanicus in Amsterdam en kwam een veldje sneeuwklokjes tegen. De lucht was gevuld met een heerlijke bloemengeur. Kijk, ze ruiken echt, dacht ik. Maar een paar momenten later begon ik er weer aan te twijfelen, want de geur leek afkomstig te zijn van een struik verderop.

Op internet kwam ik weer de verhalen tegen over de geur van sneeuwklokjes. Zo beschrijft iemand het als een mengsel van honing met een groene vochtige noot. Ook op de fora van tuinliefhebbers lees ik over de geurende soorten zoals “Robert Wijnen” of “Aunt Agnes.” En dan lees ik weer over de honinggeur van S. Arnott sneeuwklokje en naar amandelen ruikende Allenii.

Binnen de parfumerie heb ik ook nog niets gehoord over het sneeuwklokjesakkoord. Fragrantica noemt wel een aantal geuren waarin deze noot is verwerkt. Het zijn Pure White Linen Summer Fun van Estee Lauder, Fiorucci for woman van Fiorucci en Beach Roses (Rose No. 3) van DSH Perfumes. Op Basenotes vind ik nog een paar namen zoals Trish McEvoy No.3 Snowdrops & Crystal Flower en Perlier Snowdrops van de Italiaanse Bath&Body merk Perlier. Het zijn voor mij allemaal onbekende geuren.

Als ik over de geur van amandelen lees, dan moet ik ook denken aan L’Eau d’Hiver van Frederic Malle, een geur van Jean-Claude Ellena met de noten van honing, iris en naar amandelen ruikend heliotrooppoeder. Een minimalistische geur wat bij mij de beelden roept van lichtpaarse schaduwen op een besneeuwde landschap verwarmd door de eerste zonnestralen. Een mooie tijd voor de sneeuwklokjes. Ook parfums met een uitgesproken aldehydenoot zoals Calèche doen me denken aan het vroege voorjaar en de eerste witte voorjaarsbloemen. Ik vermoed ook, dat elke parfum met frisse noot van witte bloemen en groene accenten bij de sneeuwklokjes zou kunnen passen.

En als ik zelf een sneeuwklokjesparfum zou maken? Wat voor geur zou het zijn? Het akkoord van de witte bloemen (lelietjes-van-dalen of cyclamen) verlengd met de noten van witte muskus zou de basis van het parfum vormen. Een groen accent zou ik misschien van narcis willen ontlenen gezien beide planten tot dezelfde plantenfamilie behoren. Een druppeltje zoete warme honing zou de eerste zonnestralen aankondigen en het koele aldehydenakkoord naar de sneeuw verwijzen. Dan een lichte cistrusakkord als symbool voor de hoop waarvoor het sneeuwklokje staat en voilà, het parfum is klaar.

Het is wel heerlijk om over de mogelijke geur van sneeuwklokjes te fantaseren, maar dat brengt me niet echt dichter bij de waarheid. En zo ga ik het bos in op zoek naar deze vroegbloeiers. Daar kom ik een leuk exemplaar tegen met een mooie grote bloem die vol in bloei staat. De geur is subtiel, maar duidelijk aanwezig. Het is inderdaad een mengsel van een diepe zoete honingaroma met bijna dierlijke ondertonen en een groene plantaardige noot wat ik ook bij narcissen of tulpen kan waarnemen. De honingnoot is heel verrassend – het doet me denken aan de diepe zoete nooit van de oranjebloesemabsolute en ook aan de honingzoete zonnige noot van acaciaboom. Het lijkt op een druppel honing bedekt met gele stuifmeelpoeder. Grappig, ik had het veel lichter en transparanter verwacht. Maar het lijkt alsof de geconcentreerde essentie van het voorjaar verscholen ligt in deze boodschappers van de lente.

Foto via Maison Francis Kurkdjian 

Gelanceerd: 2012

Neus: Francis Kurkdjian

Geurnoten Amyris femme: Citroenbloemen, Sinaasappel uit Californië, Amyris uit Jamaica, Florentijnse iris, Vetiver uit Haïti, muskus en amber

Geurnoten Amyris homme: Marokkaanse rozemarijn, Siciliaanse Mandarijn, Amyris uit Jamaica, Florentijnse iris, Tonkabonen uit Brazilië, moderne houtakkord

Mijn recensie op Beautyjournaal: http://www.beautyjournaal.nl/2013/03/20/maxim-test-amyris-parfum-van-maison-francis-kurkdjian/

Foto via www.monadiorio.com

Eau Absolue of de essentie van het water. Hoe zou het ruiken? Tot mijn verbazing doet deze geur mij meteen denken aan een klassieke eau de cologne. Is dit alles? Een simpele cologne? Nee, want ik weet hoe bescheiden de opening van Mona’s geuren kan zijn. Er zit veel meer in haar parfums verborgen voor diegenen die geduldig zijn en het intieme contact van het parfum met de huid toestaan. Eau Absolue is daarbij ook geen uitzondering. Ik laat het even wennen aan mijn huid en doe weer een poging. Ik ruik inderdaad water, veel water, hoewel er geen aquatische noten in deze geur zitten. Het water is hier verscholen in de vorm van indrukken en belevenissen. Ik merk zijn aanwezigheid in de schitterende dauwdruppels op de glanzende citrusvruchten. Op mijn imaginaire beeld verschijnt een grote wateroppervlakte bedekt met speelse zonneblikken. Ik ruik ook vochtige lucht gevuld met de geur van bloeiende sinaasappelbomen, jasmijnstruiken, laurier en haarsen.

Het lijkt alsof ik op het schip sta, die de thuishaven binnenvaart. Het gevoel van thuiskomen is heel frappant, want de akkoorden van Eau Absolue zijn niet de geuren die ik met thuis kan associëren. Ze horen bij iemand uit Mediterraan gebied, ze horen bij de herinneringen van Mona. Zou het haar gevoel van “thuiskomen” zijn die ik nu ruik? Bijzonder hoe sterk het gevoel door de geur overkomt. Maar eigenlijk is Eau Absolue ontstaan uit de herinneringen aan de vakantie bij Mallorca, een Spaans eiland in de Middellandse Zee. Het vangt een frisse zeerbiesje rond het eiland gevuld met de geuren van zee, zon, bloeiende citrusbomen, kruiden en harsen.

Eau Absolue heeft een eau de cologne structuur en is samengesteld uit de noten van Siciliaanse Bergamot, Clementine, Petitgrain Citronnier (olie uit de blaadjes van de citroenboom), Litsea Cubeba uit China (deze olie ruikt naar een zoete, bijna snoepachtige citroen), Egyptische Geranium, twee soorten Vetiver uit Java en Haïti, Laurierblad uit Jamaica, Roze Peper uit Peru, Cederhout uit Virginië, Muskus en Cistus Labdanum (een hars met warme zoete ambergeur).

In de opening is Eau Absolue schitterend en verfrissend als een glas champagne door de explosie van heldere zonnige citrusakkoorden. In het hart wordt deze geur verwarmd door de kruidige laurierblad en de stroperige labdanumhars. Een lichtbedwelmende geur van sinaasappelbomen gemengd met de frisse jasmijnaroma voelt heel ontspannend aan en geeft een relaxte vakantiegevoel. Ik denk een edele noot van iris te ruiken, maar het blijkt slechts een illusie te zijn die is ontstaan door de combinatie van vetiver en wortelzaad. Dichter bij de huid wordt het parfum warm en harsachtig, maar behoudt wel zijn frisse aura.

Eau Absolue is een prachtige woordenspelling. Het heeft mij aan het denken gezet. Stel eens, dat het water een bloem was waarvan je een aboslue kon onttrekken… Hoe zou het eruit kunnen zien? Het antwoord vond ik op deze foto, wat ik ooit heb gemaakt.

Foto van Amouage Memoir zeepje via www.parfumerie.nl 

Gebruik je wel eens een geurzeepje? Je kan er meer mee, dan alleen als aanvulling op je geur te gebruiken…

Een paar tips uit eigen ervaring deel ik op Beautyjournaal.

http://www.beautyjournaal.nl/2013/03/14/het-luxe-gevoel-van-een-geurzeepje/

Gelanceerd: 2013

Neus: Marie Salamagne (Firmenich)

Geurpiramide

Topnoten: Bergamot, Roze Peper

Hartnoten: Iris, Nootmuskaat, Kardemom, Heliotroop

Basisnoten: Cederhout, Tonkabonen, Amber

Sexe: voor heren (kan interessant zijn voor dames)

Gezichten van de geur: britse violist Charlie Siem en italiaanse fotograaf Francesco Carrozzini

Nieuwsgierig naar de flanker van de klassieke geur Armani eau pour homme ben ik naar de parfumerie geweest voor een sample van de nieuwe Armani eau de nuit pour homme. Zou het de originele citrusthema een nieuwe wending geven? Of wordt het een totaal andere geur?

Mijn snelle conclusie:

Als ik Eau de Nuit ruik, dan kan ik de originele Armani eau pour homme er helemaal niet terug in herkennen. Het citrus thema is op mijn huid niet echt aanwezig. De zoete iris opening doet me denken aan Dior Homme. Daarna ruik ik een tabaksakkoord gebaseerd op de  noten van tonkaboon. Iets wat heel vaak voorkomt binnen de recente herengueren. Op zich een mooie moderne geur waarvan de meeste “hmmm, het ruikt lekker” zullen zeggen.

Het begint met een lichtzoete irisnoot met een kruidig accent. Daarna ontvouwt deze geur een donker akkoord van tabak met een zoete, romige en iets poederige nuance van tonkaboon en heliotroop ondersteund door de houtige noten van ceder en de accenten van amber. Een voorspeelbaar scenario conform de moderne trends binnen de mannengeuren.

De reacties van andere geurenliefhebbers bevestigen mijn waarnemingen. Ik kan ze allemaal in één zin samenvatten: “Maar Eau de Nuit lijkt op Dior Homme (of Dior Homme Intense) gemengd met …”. En dan worden er verschillende geuren genoemd zoals One Million van Paco Rabanne, Paul Smith Man, de mannengeuren van Bvlgari (denk bijvoorbeeld aan Bvlgari Black), Spicebomb, enz. Dus, echt origineel is Eau de Nuit niet.